ก็คือโปรเจคของวิชาบริหารที่เรากับเพื่อนต้องร่วมหุ้นกันทำธุรกิจส่วนตัวด้วยเงิน 1500 บาท ให้ได้กำไรสุทธิ 5000 บาทในปลายเทอม ตกลงกลุ่มเรา (เรากับเพื่อนๆ ร่วมหุ้นกัน 3 คน) ทำธุรกิจส่วนตัวมีโปรดักส์คือเปเปอร์โมเดลตุ๊กตากระดาษ  เงินทุน 1500 บาทตอนแรกเรากับเพื่อนจะหุ้นกันคนละ 500 แต่เพื่อนเป้ของเราดันไม่มีตังค์ ครูเรน (ที่ปรึกาษาการทำธุรกิจส่วนตัวของพวกเรา) เลยออกทุนให้ 1500 บาท มีข้อแม้ว่า “ได้กำไรคืนมาด้วยนะเว้ย ดอกเบี้ยไม่เอา เอาแค่พันห้าแหล่ะ ถ้าไม่คืนจะด่าในใจให้ได้ยินเลย” (คุณครูว่างั้นอ่ะ)

กลุ่มเราเลยได้เงินทุน 1500 บาทมาจากครูเรน (ที่ปรึกษาดี ไม่ต้องควักสักกะบาทเดียว ไอ้เอิร์ธไปเรียน หลังๆ ก็เรียนฟรีด้วยเหอะ 555+) ก็มาลงทุนทำเปเปอร์โมเดลกัน ทำเป็นรูปนักศึกษามหาวิทยาลัยเดียวกันตามคำแนะนำของครูเรนนี่แหล่ะ  เปิดตัวโปรดักส์ครั้งแรกในงานมหาวิยาลัย 3 วัน  ขายดีมากอ่ะค่ะ!!

ขอบคุณที่ปรึกษาคุณครูเรน เรนมากๆ เลยเถอะค่ะ เพราะตัวแบบแปลนแบบที่ยังไม่ได้ต่อขายดีกว่าตัวที่ต่อเสร็จแล้วอีก  ตรงนี้ตอนแรกเรากะจะต่อสำเร็จขายอย่างเดียว แต่คุณครูเรน เรนแนะนำมาซึ่งแบบ… เวิร์คมากมายเลยอ่ะ  เอาเป็นว่าสรุปจบงาน เงินทุนหนึ่งพันห้าร้อยบาท เราลงทุนทำเปเปอร์โมเดลไป 60 ตัว แบบต่อสำเร็จ 20 ตัว แบบแปลนกระดาษต่อเอง 40 ตัว (งบมีอยู่แค่นี้ ค่ารถไปซื้อของนู่นนี่ เหลือซื้อของมาทำจริง 1000 บาท)  แต่สินค้าขายหมดเกลี้ยงเลย ได้เงินมา 1,900  หักต้นทุน 1500 เหลือกำไร 400 บาท เฮ้ย… ก็เยอะอยู่เหมือนกันนะ

ต้องให้ได้กำไร 5000 บาทภายในปลายเทอมนี้ ตอนนี้ได้มา 400 แล้ว ครูเรน เรนยังไม่เอา 1500 คืน บอกใช้ทำทุนไปก่อนขจนกว่าจะจบโปรเจคธุรกิจส่วนตัว (ใจดี ฮิ ฮิ) ตอนนี้พวกเราเลยมีเงินทำทุนเพิ่มอีก 400 เป็น 1900 บาท  แต่ทีนี้… งานมหาลัยจบแล้ว จะไปขายที่ไหนต่ออีกดีล่ะ  กรรมจริงๆ

มีปัญหาปรึกษาครูเรนเลยเหอะ ได้เรื่อง ก็โทรปรึกษา ครูเรนแนะนำมาว่าให้เปลี่ยนแนวจากนักศึกษาทำเป็นดารา แล้วเอาไปฝากร้านกิ๊ฟช๊อปขาย  แต่ร้านกิ๊ปช็อฟเคลียร์เงินต่อเดือน กว่าเราจะรู้ว่ากำไรหรือขายทุนเดี๋ยวก็ปลายเทอมพอดี ครูเรนเลย ‘สั่ง’ (สั่งมาเลยล่ะ) ว่าปลายเดือนนี้คุณครูเรน เรนกำลังจะจัดงานอีเวนท์ให้เด็กๆ ที่ทำธุรกิจส่วนตัวคนอื่นมาขายของด้วย สั่งพวกเราจ่ายค่าบูธ 250 มาขายของงานนี้ซะดีๆ ก็ได้ช่องทางการขายเพิ่มมาอีกช่องล่ะกับธุรกิจส่วนตัวของพวกเรา