วิชาบริหารธุรกิจเทอมนี้ อาจารย์สั่งให้กลุ่มเรา (มีอยู่ 3 คน) หุ้นกันทำธุรกิจส่วนตัวอะไรก็ได้โดยมีข้อแม้ว่า ห้ามลงทุนเกิน 1500 แต่ต้องให้ได้กำไรภายในปลายเทอม 5000 พัน (รวมเวลาประมาณ 3 เดือน)  กลุ่มเราตกลงกันว่าทำเปเปอร์คราฟท์ หรือตุ๊กตากระดาษเปเปอร์โมเดลขายกัน  ตอนแรกขายในงานมหา’ลัย ทุน 1500 ได้กำไรมา 400 เป็น 1900 บาท ต่อมาครูเรน เรน (ที่ปรึกษาด้านธุรกิจส่วนตัว) จัดการอีเวนท์ บอกให้เราไปขายของงานเก็บค่าบูธ 250  แต่ครูเรนยังไม่เก็บบอกว่าขายก่อน จ่ายทีหลัง จะได้มีเงินทำทุน (ช่วยเราเยอะมากเลยอ่ะ คุณครูเรน เรนอะ)  ตกลงก็คือตอนนี้กลุ่มเรามีเงินทุนอยู่ 1900 บาท งานอีเวนท์ของคุณครูเรน เรน (ชื่อครูเรน แต่จะเรียกครูเรน เรน เรียกแบบนี้น่ารักดี) พวกเราลงทุนทำสินค้า ตุ๊กตาแบบต่อสำเร็จ 20 ตัว แบบแปลนไม่ต่อ 100 แผ่น งานนั้นก็ขายเกลี้ยงอีก (งานนี้ขายดีจริงๆ ของขายหมดไม่ใช่แค่บูธเรา ทุกบูธขายหมดเรียบอ่ะ)  ได้รายได้มากทั้งหมด  3400  หักต้นทุน 1900 บาท กำไรที่ได้คือ 1500 บาท  ยังไม่ถึง 5000

ทำยังไงดี… จะไปขายงานไหนอีกดี  เฮ้ย…ไอ้นี่มันกำไรดีจริงๆ นะ ครึ่งๆ ตลอดเลย เสียแต่ไม่มีทุนนี่แหล่ะ  ถ้าได้ขายงานอีเวนท์อย่างนี้อีก คาดว่าลงไป 3400 ก็คงขายเกลี้ยง ดูจากเคิบ (การขาย 2 ครั้งที่ผ่านมา) น่าจะได้กำไรประมาณ 2500 บาทได้ (ก็ยังไม่ 5000)  เราน่าจะต้องขายดีๆ แบบหมดเกลี้ยงๆ อีก 2-3 ครั้งถึงจะได้กำไร 5000 เลยปรึกษาครูเรนเจ้าเดิมว่ามีงานไหนให้ขายอีกหรือเปล่า  ครูเรนเลยถามมาว่า พวกเราคิดจะทำธุรกิจส่วนตัวอันนี้จริงจังหรือเปล่า ก็นะ… ถ้าเอิร์ธยอม (เพราะเอิร์ธเป็นเจ้าของโปรดักส์) เราก็อยากทำจริงจังนะ แนวโน้มมันดีอ่ะ ซึ่งเอิร์ธก็บอกว่าอยากทำจริงจังเหมือนกัน ไอ้เป้ก็เลยว่าตามกัน  ซึ่งพอพวกเราตกลงกันอย่างนี้ครูเรนก็ควักเงินมา 5 พัน  บอกว่าคืนพันหามา เอาห้าพันไปลงทุนป่ะ  เราก็ว่าผิดกฏอ.บริหาร ครูเรนก็บอกว่าพวกเรามาถึงขนาดนี้แล้วยังจะทำต่อกันได้ก็ถือว่าประสบความสำเร็จในธุรกิจส่วนตัวระดับหนึ่งแล้ว มันน่าจะตรงตามที่ อ.บริหารต้องการ คิดว่าไม่น่ามีปัญหาอะไรหรอก เพราะเงินทุนแรกเริ่มของพวกเราก็คือ 1500 บาทจริงๆ  แล้วจากโปรเจควิชาบริหารทำให้พวกเรามีธุรกิจส่วนตัวเป็นของตัวเองได้อย่างจริงจังก็เรียกได้ว่าอ.เค้าประสบความสำเร็จทางการสอนเหมือนกัน  เราก็ว่านั่นสิ เลยตกลงกับเพื่อนๆ ว่าพวกเราจะยึดธุรกิจส่วนตัวนี้เป็นอาชีพแล้วล่ะนะ