ธุรกิจแฟรนไชส์

บ่นสักหน่อยเหอะ… ระบบในธุรกิจแฟรนไชส์ อ่ะ

เดี๋ยวนี้เจ้าของกิจการ ใครทำธุรกิจส่วนตัว อะไรๆ ก็พยายามจะลากกิจการของตัวเองเข้าสู่ระบบของธุรกิจแฟรนไชส์ ขายหอม ขายกระเทียม ขายขวด ถ้าพี่ลากเข้าธุรกิจส่วนตัวแฟรนไชส์ได้พี่ลากเข้าหมด  โดยที่แบบ… ไม่อยากจะพูดตรงๆ หรอกนะว่าไม่ได้ดูระบบความพร้อมในการจัดการโปรดักส์ของตัวเองสักนิดเดียวเลยอ่ะ

ที่บ่นนี่ไม่อะไรเลยนะ แต่เจอคนที่จ่ายเงินซื้อธุรกิจแฟรนไชส์ไปแพงแล้วเจ๊งมาหลายรายแล้ว คนซื้อก็แบบ… นะ ตัวเองยังศึกษาไม่มากพอก็คิดแต่ว่ามีเงินก็จ่ายเงินซื้อเข้าไปได้  น่าจะคิดสักหน่อยว่าแม้แต่การซื้อแฟรนไชส์ก็เถอะ มันก็ถือเป็นการลงทุนอย่างหนึ่ง และ “ทุกการลงทุนมีความเสี่ยง”  นั่นอ่ะ น่าจะท่องให้ขึ้นใจกันสักหน่อยนะ

ในคำว่าธุรกิจแฟรนไชส์  เป็นที่รู้กันดีอยู่ว่า หลักการพื้นฐานของธุรกิจแฟรนไชส์คือ ต้องควบคุมคุณภาพให้ได้เป็นมาตรฐานเดียวกันทั้งโปรดักส์และบริการ  เดี๋ยวนี้เห็นหลายเจ้าแระ สักแต่ว่ามีโปรดักส์ก็ลากเข้าธุรกิจแฟรนไชส์เรียบ  แล้วเวลาเจ๊งไม่ต้องมาหาสาเหตุเลยนะว่าทำไมแฟรนไชส์ของตัวถึงได้เจ๊ง “คุณภาพสินค้าและบริการ” น่ะ ควบคุมได้หรือเปล่า  มันใช่ว่าสร้างแบรนด์วาดโลโกขึ้นมาแล้วไอ้หน้าโลโก้หน้านี้ติดตรงไหนนั่นก็คือแฟรนไชส์เราแล้วสักหน่อยนะ  ถ้าตัวโปรดักส์มันไม่ใช่แบบเดียวกันแล้วจะเรียกว่าเป็นแฟรนไชส์ของแบรนด์เดียวกันได้ยังไง

เจ้าของธุรกิจส่วนตัว ที่จะนำพาธุรกิจของตัวเองเข้าสู่ธุรกิจแฟรนไชส์นั้นน่ะ  อยากให้สโคปความสำคัญของตรงนี้หน่อย เพราะมันถือเป็นหัวใจสำคัญของธุรกิจแฟรนไชส์เลยนะ  ถ้าเราขายแฟรนไชส์ไป เราจะดูแลแฟรนไชส์ในเครือของเรายังไงให้ได้มาตฐานแบบเดียวกัน สินค้าที่ซัพพอร์ทให้เขา  ทำยังไงถึงจะเป็นสินค้าแบบเดียวกันภายใต้แบรนด์ของเรา ไม่มช่ว่าแอบนำสินค้าอื่นมาขายแล้วบอกว่าเป็นแบรนด์นี้เพราะชื่อร้านคือแบรนด์นี้ อย่างนั้นมันไม่ใช่ธุรกิจแฟรนไชส์แล้ว มันคนละเรื่อง  หรืออย่างบริการ สาขานี้บริการดี สาขานี้บริการห่วย อย่างนี้ไม่ได้ แตกแยกมาก มันไม่สามารถสร้างความประทับใจในแบรนด์ได้เลยในเมื่อลูกค้าจะเข้าร้านเรายังต้องเสี่ยงวัดดวงว่าสาขานี้จะดีหรือห่วย  ตรงนี้อยากให้เจ้าของกิจการที่จะพากิจการของตัวเองเข้าสู่ระบบของธุรกิจแฟรนไชส์เก็บไปคิดสักหน่อย ถ้าควบคุมหัวใจสำคัญของธุรกิจแฟรนไชส์ตรงนี้  รับรองเลยว่าไม่ว่าจะเป็นโปรดักส์แบบไหนมันก็ไปรุ่งได้ทั้งนั้นในธุรกิจแฟรนไชส์